Vrouwen verdienen betere medische zorg.

Mijn auto-immuunziekte wordt behandeld maar de symptomen verdwijnen niet, waardoor ik voornamelijk aan huis gebonden ben en niet kan werken. Ik krijg geen medische hulp bij de bestrijding van symptomen. Mijn restklachten vallen nu onder een diagnose genaamd ‘SOLK’: lichamelijk gezien onverklaarbare klachten. De overgrote meerderheid van auto-immuunpatiënten is vrouw; in de V.S. heeft bijvoorbeeld

Lees verder >>

We zijn mensen, geen inspiration porn

We zijn er niet zodat jij je beter over jezelf kunt voelen. We zijn ziek of gehandicapt én hebben meerdere identiteiten. We zijn verschillend, maar de obstakels die we tegenkomen zijn hetzelfde. We leven ons leven niet “ondanks” onze situatie, maar met onze situatie. We willen als mensen worden gezien en behandeld. We hebben een

Lees verder >>

Voor een [trauma] gevoelige wereld!

Ik ben er ook niet bij. Ik lig vanwege chronische vermoeidheid veelal in bed. Daarbuiten zijn activisten activiteiten en kringen vanwege mijn [C]PTSS vaak te intimiderend en onveilig. Ik schaam me niet dat ik niet ‘sterk’ genoeg ben of ‘overgevoelig’. Ik wil ruimtes waar mensen met verschillende trauma-achtergronden wel kunnen meedoen zonder dat het een

Lees verder >>

Vlak ons niet uit!

Vrouwen en kinderen met een beperking zijn wereldwijd het meest mishandeld en onderdrukt. We worden seksueel misbruikt, het recht op een goed leven wordt ons afgenomen. We worden naar speciaal onderwijs gestuurd, waar we vaak beneden ons niveau les krijgen. We krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt, zijn arm en afhankelijk van een uitkering.

Lees verder >>

Ik strijd tegen Validisme en Racisme

Ik had er graag bij willen zijn maar heb ook andere afspraken waar ik niet onderuit kom. Plus heb ik al de organisatie van mijn eigen achterban voor op 23 maart tegen racisme. Is allemaal wel een beetje te druk en teveel voor een chronisch ziek en gehandicapte lichaam. Veel succes!

Lees verder >>

Onafhankelijk waar het kan, afhankelijk waar het echt moet

De maatschappij en de buitenwereld is niet gericht op mensen in een rolstoel, het is erg moeilijk om overal zelfstandig naar toe te gaan. We moeten het elke keer opnieuw plannen en dat kost veel energie. Ik hoop dat mensen meer besef gaan krijgen van de obstakels die mensen in een rolstoel moeten overwinnen. Overal

Lees verder >>

Ook liggend heb ik bestaansrecht!

Door een combi van aandoeningen ben ik volledig bedlegerig. Maar ook ik heb nog steeds bestaansrecht al doet de buitenwereld hun best me te overtuigen van het tegendeel. Door inkomens te verlagen, door zorg krijgen moeilijker te maken en door alles steeds duurder te maken. IK WIL OOK GRAAG LEVEN! – Wanda

Lees verder >>

Not Hysterical but Fucking Serious

Ik heb fibromyalgie en hierdoor last van overprikkeling (among so many other things). Als er iets als een nachtmerrie klinkt dan is het met een ongelofelijke hoeveelheid mensen opgepropt in Amsterdam rondlopen. Maar ik sta wel achter de boodschap. Ik ben ook boos, verdrietig en teleurgesteld door de maatschappij. Maar ik heb ook een sterke

Lees verder >>

Onzichtbaar

Ik heb endometriose, chronische vermoeidheid, chronische migraine, prikkelbare darmsyndroom en autisme. Door de overheid (het UWV) word ik echter niet serieus genomen. Ondanks dat ik meestal helemaal niets kan doen door mijn pijnklachten, word ik toch geacht 50% te werken. Dat terwijl ik eigenlijk niet eens voor mezelf kan zorgen. Er zijn vele anderen die

Lees verder >>

Een inclusieve wereld is noodzaak.

We hebben elkaar nodig om de wereld en het leven te beschermen. Ook ik wil gaan voor onbeschaamd feminisme, anti-racisme en een inclusieve wereld. De onderdrukking en afbraak van nu, dat kan zo niet langer. – Conne Blaauw

Lees verder >>

Voorwaardelijk volwaardig = onvolwaardig

Door diverse aandoeningen ben ik regelmatig kortdurend ziek en blijf ik nooit lang aan het werk. Werkgevers en instanties vinden je dan een lastpost, en ik ben vaak weggemoffeld in bakjes ‘laat maar met rust’. Soms was dat nodig – maar waarom eigenlijk? Waarom is het kennelijk alleen mogelijk om te werken als je altijd

Lees verder >>

Don’t fail M.E.

Ik kan ben niet lijfelijk aanwezig op de Women’s March omdat ik zo goed als huis gebonden ben. Tijdens mijn afstuderen aan de kunstacademie (waar ik bezig was met een project over de representatie van en activisme voor womxn binnen de Christelijke wereld) kreeg ik namelijk een flinke relapse van mijn M.E./C.V.S. Ik merkte dat

Lees verder >>

Ook vrouwen zijn Autistisch!

Het is misschien vaak niet zichtbaar, maar als Autistische vrouw heb je dagelijks te maken met een wereld die je beperkt als je anders bent. Vaak wordt er van Autistische vrouwen niet geloofd dat ze Autistisch zijn en dat is ongelofelijk vermoeiend. Als we al een (kloppende) diagnose krijgen… Ik ga mij niet meer verstoppen

Lees verder >>

End the cycle of Abuse!

Break the silence! Stop victim blaming! Stop the dehumanization of survivors of child sexual abuse and sexual assault! Learn to support us in distress and center our needs. Not suppress us and the reality of the impact to make your life, or abusers lives, more comfortable. It s time survivors stropped having to bear all

Lees verder >>

Kinderen krijgen en studeren niet vanzelfsprekend.

Het is niet vanzelfsprekend voor vrouwen met een handicap of chronische ziekte om kinderen te krijgen en op te voeden. Er zijn nog veel vooroordelen over dit onderwerp. Mensen denken vaak dat het niet mogelijk is. Zo kreeg ik wel eens te horen dat ik maar geen tweede kind moest krijgen omdat ik niet voor

Lees verder >>

We will not. Disappear

We Will not disappear Zelfs al kan ik niet meedemonstreren, omdat dit voor mij veel te veel is. Ik sta voor 100% achter deze boodschap. Gelijkwaardigheid. Voor iedereen! I Will not be silenced by ableism! – Nick Ryan

Lees verder >>

Je kunt aan mij niet zien wat het me kost

Met autisme en een burn-out wordt je wereld heel klein. Dingen die ik vroeger kon: verjaardagen, naar de stad of naar een concert, zijn nu onoverkomelijke hobbels voor me. Dat kun je niet aan me zien (want instorten doe ik thuis, met de deur en de gordijnen dicht) en ik vind dat ook heel moeilijk

Lees verder >>

No feminism without anti-ableism

TW SA Here’s a less palatable message, but progress doesn’t happen without speaking uncomfortable truths. Uncomfortable truth: disabled women only have a 17% chance of NOT being sexually assaulted and/or raped in their lifetimes.* This is not because they are all “defenseless or silent”, as a popular abled feminist explained away the statistic, but because

Lees verder >>

In Memoriam – Niemand krijgt mij er onder!

Ik ben vanaf mijn geboorte lichamelijk gehandicapt, open rug. Met diverse consequenties. En vanaf mijn vierde ben ik chronisch ziek, astma. En vanaf mijn 12e ben ik psychiatrisch patiënt, zware depressies en angststoornissen. En daarnaast ben ik een lesbische transvrouw met intersekse trekjes. Dus het lijkt erop dat ik voor intersectioneel feminisme geboren ben. Ik

Lees verder >>

Ik ben een mens.

Ik zit niet in een rolstoel ter inspiratie. Deze ziekte is mij niet overkomen, omdat ik er zo knap mee om kan gaan. Ik wil doodgewoon meedoen. Ik wil werken, leven, sleur, net als jij. Maar ondertussen moet ik naar therapeuten, ziekenhuizen en heel veel slapen. Das niet fijn, maar nodig. Ik ben daarom niet

Lees verder >>

Ziek zijn is geen keuze.

Sommige ziekten zijn net als gedachten: onzichtbaar, tot jij of een ander er over begint. Praat erover en wees niet bang! Maar vooral: Jij kent je lichaam (en dus jezelf) het beste. En dat is helemaal niets om je voor te schamen! ❤️ – Paula

Lees verder >>

Zijn wij ook niet mensen met mensenrechten?

In de gevechten voor mensenrechten wordt uitgegaan van een gezond lichaam. Dat ben ik niet. Validisme wordt geaccepteerd in deze maatschappij omdat de aandoeningen die wij hebben worden gezien als een persoonlijkheidsprobleem ipv iets wat ons overkwam en dat de wereld een persoonlijkheidsprobleem heeft omdat toegankelijkheid niet belangrijk voor ons zou zijn. Ik ben Jacqueline

Lees verder >>

Ik laat me zien, want ik kan me niet laten horen!

Ik voer actie vanaf mijn bank, gebonden aan huis door chronische ziekte, wil ik laten zien dat ik in gedachte midden in de maatschappij sta. Al kan ik niet werken, ik héb een mening! Nederland moet vrijer zijn, geborgener, en opener! Weg met haat! Weg met seksisme! Weg met eco-terrorisme door onze huidige volksvertegenwoordigers! Vóór

Lees verder >>

Different not less

Ik kan er helaas niet in persoon bij zijn. Door mijn agorafobie (pleinvrees) en deels door mijn ASS. Maar ik kan mij wel digitaal laten zien 😉 Dit is belangrijk omdat mensen je al gauw minder vinden, niet serieis nemen! Maar dat moet dus wel! Different not less!! – Zoraya ter Beek

Lees verder >>

Fuck the patriarchy

Sinds ik een chronische auto-immuunziekte kreeg, ben ik er nog meer dan ooit van overtuigd dat het patriarchaat omvergeworpen moet worden. Ik heb soms niet de juiste zorg gekregen omdat ik een vrouw ben (hysterisch; aansteller; vast gewoon overspannen), er is me zorg ontzegd omdat ik dik ben (kom maar terug voor de juiste medicijnen

Lees verder >>

Raise your spoons!

Er zijn meer dan alleen abled cishet witte feministen, wij bestaan ook maar verdwijnen vaak onnodig naar de achtergrond door diverse redenen maar dat betekent niet dat we er niet zijn. Vandaag zijn we allemaal samen sterk in eigen bed!

Lees verder >>

Vrouwenlichaam

Vrouwenlichamen zijn naast wonderschoon, ook gewoon hartstikke essentieel! Neem fysieke klachten dus serieus, en zie een vrouwenlijf voor wat het is: een vrouwenlichaam. Historisch gezien gaat het vaak over symptomen bij mannen, maar wie zegt dat die hetzelfde zijn, als de binnenkant van de vrouw er anders uitziet? Voel je vrouw! Voel je lichaam. En

Lees verder >>

Vrouw, maar geen watje!

Toen ik voor nekklachten en uitvalsverschijnselen bij de neuroloog kwam, stond ik binnen vijf minuten weer buiten. Geen onderzoeken, geen foto’s, amper gehoord worden. Vrouwen hebben gewoon een lage pijngrens, zei hij, en het leek hem het beste dat ik maar gewoon lopend naar huis ging in plaats van in mijn rolstoel: hij had heus

Lees verder >>

Voor zichtbaarheid! en meer

Ik wil met mijn autisme zichtbaar zijn, daarom doe ik mee aan de Online Disability March. Naar Amsterdam gaan zit er nu niet in. Ik wil gelijke kansen op gezondheid voor iedereen. “Behandel me als een dame!” Ik wil vergoeding van KID voor elke vrouw met een kinderwens en hun eventuele partner. Ik wil een

Lees verder >>

No woman should ever feel invisible

While depression and anxiety aren’t racist, sexist or excluding in any way, the social system is. As a woman recovering from a severe depression I am often labeled as hysterical, too emotional and too sensitive. But while I, as a white woman, have almost endlessly access to high-quality mental health care I know the limitation

Lees verder >>