Fuck the patriarchy

Sinds ik een chronische auto-immuunziekte kreeg, ben ik er nog meer dan ooit van overtuigd dat het patriarchaat omvergeworpen moet worden. Ik heb soms niet de juiste zorg gekregen omdat ik een vrouw ben (hysterisch; aansteller; vast gewoon overspannen), er is me zorg ontzegd omdat ik dik ben (kom maar terug voor de juiste medicijnen als je bent afgevallen; heb je al aan een maagverkleining gedacht?). De medische wereld is ingericht op witte mannen die, op een technisch probleempje na, able-bodied en slank zijn. Net als de rest van de wereld trouwens. En daar protesteer ik tegen. Fuck het patriarchaat. Ik wil gelijke toegang, gelijke rechten en gelijke behandeling. Niets anders is goed genoeg. – Asha

Not Hysterical but Fucking Serious

Ik heb fibromyalgie en hierdoor last van overprikkeling (among so many other things). Als er iets als een nachtmerrie klinkt dan is het met een ongelofelijke hoeveelheid mensen opgepropt in Amsterdam rondlopen. Maar ik sta wel achter de boodschap. Ik ben ook boos, verdrietig en teleurgesteld door de maatschappij. Maar ik heb ook een sterke mening, een deel in het gesprek en zeker een deel in de boodschap. Mijn ziekte is niet zichtbaar, dus ik word niet serieus genomen. ”Maar je bent nog zo’n mooie jonge dame.” hoor ik weer voorbij komen. Ik ben er nou wel een beetje klaar mee. Zoveel vrouwen hebben te maken met (chronisch) onzichtbare ziektes, maar wij zullen bij de Women’s March niet in het straatbeeld zichtbaar zijn. En nee, we zijn niet hysterisch, mijn lichaam kan het echt niet. We are fucking serious. #powerpussy

Disabled trans existence is resistance!

Respect our existence or expect resistance, weg met LHBTQ-fobie en ableism! Stop de “participatiemaatschappij”, pinkwashing en anti-Semitisme! – Mila

Vrouwenlichaam

Vrouwenlichamen zijn naast wonderschoon, ook gewoon hartstikke essentieel! Neem fysieke klachten dus serieus, en zie een vrouwenlijf voor wat het is: een vrouwenlichaam. Historisch gezien gaat het vaak over symptomen bij mannen, maar wie zegt dat die hetzelfde zijn, als de binnenkant van de vrouw er anders uitziet? Voel je vrouw! Voel je lichaam. En laat van je horen als er iets mis is! – Eline

No feminism without anti-ableism

TW SA Here’s a less palatable message, but progress doesn’t happen without speaking uncomfortable truths. Uncomfortable truth: disabled women only have a 17% chance of NOT being sexually assaulted and/or raped in their lifetimes.* This is not because they are all “defenseless or silent”, as a popular abled feminist explained away the statistic, but because they are oppressed and silenced under ableism. Dear abled feminists, I wish I had a happier message, but it’s time to pass the mic. It’s time to listen. It’s time to join the fight against ableism. #4OutOf5 *Unfortunately, the experiences of non-binary disabled people seem to have been excluded from the research so far. – Anna

I may be one of the #MillionsMissing but I’m still here!!

Vrouwen moeten geloofd worden. Al helemaal in de medische wereld. Luister naar ons, en geloof ons. – Arlette

Ziek zijn is geen keuze.

Sommige ziekten zijn net als gedachten: onzichtbaar, tot jij of een ander er over begint. Praat erover en wees niet bang! Maar vooral: Jij kent je lichaam (en dus jezelf) het beste. En dat is helemaal niets om je voor te schamen! ❤️ – Paula

“Human rights battles are won because you fight them” – Martin Luther King jr.

Vrouwen horen gelijk en gelijkwaardig te zijn, in iedere laag van de bevolking. De enige manier om dit te bereiken is door naar ons te luisteren. Onze meningen zijn net zo belangrijk als meningen van anderen. Zonder diversiteit – op iedere mogelijke manier – in de politiek, de zorg, het onderwijs, het bedrijfsleven enz. kan er geen sprake zijn van een mooi Nederland en een mooie wereld voor iedereen. – Laura

Don’t fail M.E.

Ik kan ben niet lijfelijk aanwezig op de Women’s March omdat ik zo goed als huis gebonden ben. Tijdens mijn afstuderen aan de kunstacademie (waar ik bezig was met een project over de representatie van en activisme voor womxn binnen de Christelijke wereld) kreeg ik namelijk een flinke relapse van mijn M.E./C.V.S. Ik merkte dat ik er naar mijn buitenwereld nauwelijks over durfde te praten omdat ik voelde als een failure. Ik faalde als student, creative, activist, vrouw en als to-be entrepreneur. Omdat mijn lichaam anders is dan de norm. Maar dat zou geen verschil moeten maken en daarom loop ik (online) mee. Ik ben niet meer of minder en heb niet minder recht serieus genomen te worden vanwege mijn lichaam, mijn voorkeuren, mijn maat, mijn mogelijkheden, mijn succes of mijn geslacht. En jij ook niet. Behandel ons dan ook zo. – Maartje

Onzichtbaar

Ik heb endometriose, chronische vermoeidheid, chronische migraine, prikkelbare darmsyndroom en autisme. Door de overheid (het UWV) word ik echter niet serieus genomen. Ondanks dat ik meestal helemaal niets kan doen door mijn pijnklachten, word ik toch geacht 50% te werken. Dat terwijl ik eigenlijk niet eens voor mezelf kan zorgen. Er zijn vele anderen die hetzelfde lot treft. Het is niet normaal dat in een rijk land als Nederland mensen met ernstige onzichtbare gezondheidsklachten niet genoeg geld hebben om van te leven. Deze groep bestaat overwegend uit vrouwen. Toeval? – Sandra