Vlak ons niet uit!

Vrouwen en kinderen met een beperking zijn wereldwijd het meest mishandeld en onderdrukt. We worden seksueel misbruikt, het recht op een goed leven wordt ons afgenomen. We worden naar speciaal onderwijs gestuurd, waar we vaak beneden ons niveau les krijgen. We krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt, zijn arm en afhankelijk van een uitkering. We worden betutteld, gekleineerd en we worden geacht geen seksualiteit te genieten. Maar wij zijn hier en we zijn oneindig krachtig! In een inclusieve samenleving hebben wij meer kansen. Maak het leven toegankelijk voor ons en vlak ons niet uit! – Xandra Koster

Voorwaardelijk volwaardig = onvolwaardig

Door diverse aandoeningen ben ik regelmatig kortdurend ziek en blijf ik nooit lang aan het werk. Werkgevers en instanties vinden je dan een lastpost, en ik ben vaak weggemoffeld in bakjes ‘laat maar met rust’. Soms was dat nodig – maar waarom eigenlijk? Waarom is het kennelijk alleen mogelijk om te werken als je altijd 100% inzetbaar bent? De overheid heeft de mond vol van ‘iedereen inzetbaar’, maar zolang dat volkomen voorwaardelijk is, worden mensen met ‘een vlekje’ niet als volwaardig gezien. Terwijl we dat wél zijn. – Hippo

No feminism without anti-ableism

TW SA Here’s a less palatable message, but progress doesn’t happen without speaking uncomfortable truths. Uncomfortable truth: disabled women only have a 17% chance of NOT being sexually assaulted and/or raped in their lifetimes.* This is not because they are all “defenseless or silent”, as a popular abled feminist explained away the statistic, but because they are oppressed and silenced under ableism. Dear abled feminists, I wish I had a happier message, but it’s time to pass the mic. It’s time to listen. It’s time to join the fight against ableism. #4OutOf5 *Unfortunately, the experiences of non-binary disabled people seem to have been excluded from the research so far. – Anna

Ik strijd tegen Validisme en Racisme

Ik had er graag bij willen zijn maar heb ook andere afspraken waar ik niet onderuit kom. Plus heb ik al de organisatie van mijn eigen achterban voor op 23 maart tegen racisme. Is allemaal wel een beetje te druk en teveel voor een chronisch ziek en gehandicapte lichaam. Veel succes!

Zijn wij ook niet mensen met mensenrechten?

In de gevechten voor mensenrechten wordt uitgegaan van een gezond lichaam. Dat ben ik niet. Validisme wordt geaccepteerd in deze maatschappij omdat de aandoeningen die wij hebben worden gezien als een persoonlijkheidsprobleem ipv iets wat ons overkwam en dat de wereld een persoonlijkheidsprobleem heeft omdat toegankelijkheid niet belangrijk voor ons zou zijn. Ik ben Jacqueline en ik heb vele aandoeningen waardoor ik niet op de march kan zijn. Naast dat ik over het algemeen vooral huis- en bedgebonden ben, is de wereld ontoegankelijk voor mij. Daarom wil ik de marcheerders vragen om te kijken door onze ogen en te vechten voor onze rechten waar wij zelf niet kunnen zijn. Een toegankelijke wereld is goed voor iedereen. – Jacqueline Davis

Ook vrouwen zijn Autistisch!

Het is misschien vaak niet zichtbaar, maar als Autistische vrouw heb je dagelijks te maken met een wereld die je beperkt als je anders bent. Vaak wordt er van Autistische vrouwen niet geloofd dat ze Autistisch zijn en dat is ongelofelijk vermoeiend. Als we al een (kloppende) diagnose krijgen… Ik ga mij niet meer verstoppen om maar zo goed mogelijk te kunnen ‘meedraaien’, om maar ‘normaal’ te lijken, met alle gevolgen voor mijn mentale gezondheid van dien. Dit is wie ik ben en dat is goed. Zie ook: https://themighty.com/2018/01/autistic-woman-womens-march-2018/ (Engels)

van au naar beter

Medische zaken worden geen zorgen, zolang we gelijkwaardigheid borgen. – Dagmar Hennipman

Je kunt aan mij niet zien wat het me kost

Met autisme en een burn-out wordt je wereld heel klein. Dingen die ik vroeger kon: verjaardagen, naar de stad of naar een concert, zijn nu onoverkomelijke hobbels voor me. Dat kun je niet aan me zien (want instorten doe ik thuis, met de deur en de gordijnen dicht) en ik vind dat ook heel moeilijk om aan anderen uit te leggen of zelfs maar om het mezelf toe te staan of te vergeven. Internet biedt voor mij letterlijk een venster naar de wereld, voor informatie, contact met anderen en als middel om mijn eigen geluid te laten horen. Wat fijn dat deze site mij vandaag hierbij helpt! Nog steeds worden vrouwen en meisjes met autisme over het hoofd gezien. Nog steeds wordt gedacht dat vrouwen ‘van nature’ socialer zijn en dat ze hun autisme beter kunnen verbergen. Juist door deze redeneringen worden vrouwen overvraagd, niet gezien en niet geholpen. Ik kreeg mijn diagnose pas op mijn vijftigste, wat betekent dat er vele tientallen jaren van uitputting en onbegrip bij mezelf en mijn omgeving aan vooraf gingen. Feminisme moet ook gaan over meisjes en vrouwen serieus nemen, in onderzoek naar hun behoeften, in medische zorg en in de psychiatrie. – Thuiszitter

Raise your spoons!

Er zijn meer dan alleen abled cishet witte feministen, wij bestaan ook maar verdwijnen vaak onnodig naar de achtergrond door diverse redenen maar dat betekent niet dat we er niet zijn. Vandaag zijn we allemaal samen sterk in eigen bed!

Ziek zijn is geen keuze.

Sommige ziekten zijn net als gedachten: onzichtbaar, tot jij of een ander er over begint. Praat erover en wees niet bang! Maar vooral: Jij kent je lichaam (en dus jezelf) het beste. En dat is helemaal niets om je voor te schamen! ❤️ – Paula