Vlak ons niet uit!

Vrouwen en kinderen met een beperking zijn wereldwijd het meest mishandeld en onderdrukt. We worden seksueel misbruikt, het recht op een goed leven wordt ons afgenomen. We worden naar speciaal onderwijs gestuurd, waar we vaak beneden ons niveau les krijgen. We krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt, zijn arm en afhankelijk van een uitkering. We worden betutteld, gekleineerd en we worden geacht geen seksualiteit te genieten. Maar wij zijn hier en we zijn oneindig krachtig! In een inclusieve samenleving hebben wij meer kansen. Maak het leven toegankelijk voor ons en vlak ons niet uit! – Xandra Koster

We zijn mensen, geen inspiration porn

We zijn er niet zodat jij je beter over jezelf kunt voelen. We zijn ziek of gehandicapt én hebben meerdere identiteiten. We zijn verschillend, maar de obstakels die we tegenkomen zijn hetzelfde. We leven ons leven niet “ondanks” onze situatie, maar met onze situatie. We willen als mensen worden gezien en behandeld. We hebben een plaats in deze samenleving en daar vechten we voor. Nothing about us, without us. #Eline

Ook liggend heb ik bestaansrecht!

Door een combi van aandoeningen ben ik volledig bedlegerig. Maar ook ik heb nog steeds bestaansrecht al doet de buitenwereld hun best me te overtuigen van het tegendeel. Door inkomens te verlagen, door zorg krijgen moeilijker te maken en door alles steeds duurder te maken. IK WIL OOK GRAAG LEVEN! – Wanda

Zo kan het ook!

Door mijn angsten in grote groepen, lukt het mij helaas niet om erbij te zijn, maar in gedachten loop ik zeker mee! ♥

“Human rights battles are won because you fight them” – Martin Luther King jr.

Vrouwen horen gelijk en gelijkwaardig te zijn, in iedere laag van de bevolking. De enige manier om dit te bereiken is door naar ons te luisteren. Onze meningen zijn net zo belangrijk als meningen van anderen. Zonder diversiteit – op iedere mogelijke manier – in de politiek, de zorg, het onderwijs, het bedrijfsleven enz. kan er geen sprake zijn van een mooi Nederland en een mooie wereld voor iedereen. – Laura

Ik ben een mens.

Ik zit niet in een rolstoel ter inspiratie. Deze ziekte is mij niet overkomen, omdat ik er zo knap mee om kan gaan. Ik wil doodgewoon meedoen. Ik wil werken, leven, sleur, net als jij. Maar ondertussen moet ik naar therapeuten, ziekenhuizen en heel veel slapen. Das niet fijn, maar nodig. Ik ben daarom niet zielig, hoef geen medelijden, maar wil gezien worden om wie ik ben. Een vrouw met competenties, want naast het ziek zijn, ben ik ook vrouw, moeder, dochter, vrijwilliger, enz. – Marijke

Different not less

Ik kan er helaas niet in persoon bij zijn. Door mijn agorafobie (pleinvrees) en deels door mijn ASS. Maar ik kan mij wel digitaal laten zien 😉 Dit is belangrijk omdat mensen je al gauw minder vinden, niet serieis nemen! Maar dat moet dus wel! Different not less!! – Zoraya ter Beek

Voor zichtbaarheid! en meer

Ik wil met mijn autisme zichtbaar zijn, daarom doe ik mee aan de Online Disability March. Naar Amsterdam gaan zit er nu niet in. Ik wil gelijke kansen op gezondheid voor iedereen. “Behandel me als een dame!” Ik wil vergoeding van KID voor elke vrouw met een kinderwens en hun eventuele partner. Ik wil een inclusieve samenleving, waar wij allemaal ten volle kunnen leven. En aangezien ik er bij de Klimaatmars ook niet bij kan zijn: ik wil een toekomst voor ons en onze aarde. Het klimaat wacht niet, we moeten nú ingrijpen. Dank voor deze mooie site en het initiatief voor de Online Disability March, waardoor we onze stem kunnen laten horen en solidariteit kunnen tonen. – Francine

Niet aanwezig, wél strijdbaar!

Laten we vieren hoe ver we zijn gekomen en blijven strijden voor een betere toekomst. – Miranda

Not Hysterical but Fucking Serious

Ik heb fibromyalgie en hierdoor last van overprikkeling (among so many other things). Als er iets als een nachtmerrie klinkt dan is het met een ongelofelijke hoeveelheid mensen opgepropt in Amsterdam rondlopen. Maar ik sta wel achter de boodschap. Ik ben ook boos, verdrietig en teleurgesteld door de maatschappij. Maar ik heb ook een sterke mening, een deel in het gesprek en zeker een deel in de boodschap. Mijn ziekte is niet zichtbaar, dus ik word niet serieus genomen. ”Maar je bent nog zo’n mooie jonge dame.” hoor ik weer voorbij komen. Ik ben er nou wel een beetje klaar mee. Zoveel vrouwen hebben te maken met (chronisch) onzichtbare ziektes, maar wij zullen bij de Women’s March niet in het straatbeeld zichtbaar zijn. En nee, we zijn niet hysterisch, mijn lichaam kan het echt niet. We are fucking serious. #powerpussy