Disabled trans existence is resistance!

Respect our existence or expect resistance, weg met LHBTQ-fobie en ableism! Stop de “participatiemaatschappij”, pinkwashing en anti-Semitisme! – Mila

Voor zichtbaarheid! en meer

Ik wil met mijn autisme zichtbaar zijn, daarom doe ik mee aan de Online Disability March. Naar Amsterdam gaan zit er nu niet in. Ik wil gelijke kansen op gezondheid voor iedereen. “Behandel me als een dame!” Ik wil vergoeding van KID voor elke vrouw met een kinderwens en hun eventuele partner. Ik wil een inclusieve samenleving, waar wij allemaal ten volle kunnen leven. En aangezien ik er bij de Klimaatmars ook niet bij kan zijn: ik wil een toekomst voor ons en onze aarde. Het klimaat wacht niet, we moeten nú ingrijpen. Dank voor deze mooie site en het initiatief voor de Online Disability March, waardoor we onze stem kunnen laten horen en solidariteit kunnen tonen. – Francine

Een inclusieve wereld is noodzaak.

We hebben elkaar nodig om de wereld en het leven te beschermen. Ook ik wil gaan voor onbeschaamd feminisme, anti-racisme en een inclusieve wereld. De onderdrukking en afbraak van nu, dat kan zo niet langer. – Conne Blaauw

Ik laat me zien, want ik kan me niet laten horen!

Ik voer actie vanaf mijn bank, gebonden aan huis door chronische ziekte, wil ik laten zien dat ik in gedachte midden in de maatschappij sta. Al kan ik niet werken, ik héb een mening! Nederland moet vrijer zijn, geborgener, en opener! Weg met haat! Weg met seksisme! Weg met eco-terrorisme door onze huidige volksvertegenwoordigers! Vóór een betere wereld, gelijkheid en blijheid. – Silvia Borgers

Vlak ons niet uit!

Vrouwen en kinderen met een beperking zijn wereldwijd het meest mishandeld en onderdrukt. We worden seksueel misbruikt, het recht op een goed leven wordt ons afgenomen. We worden naar speciaal onderwijs gestuurd, waar we vaak beneden ons niveau les krijgen. We krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt, zijn arm en afhankelijk van een uitkering. We worden betutteld, gekleineerd en we worden geacht geen seksualiteit te genieten. Maar wij zijn hier en we zijn oneindig krachtig! In een inclusieve samenleving hebben wij meer kansen. Maak het leven toegankelijk voor ons en vlak ons niet uit! – Xandra Koster

Not Hysterical but Fucking Serious

Ik heb fibromyalgie en hierdoor last van overprikkeling (among so many other things). Als er iets als een nachtmerrie klinkt dan is het met een ongelofelijke hoeveelheid mensen opgepropt in Amsterdam rondlopen. Maar ik sta wel achter de boodschap. Ik ben ook boos, verdrietig en teleurgesteld door de maatschappij. Maar ik heb ook een sterke mening, een deel in het gesprek en zeker een deel in de boodschap. Mijn ziekte is niet zichtbaar, dus ik word niet serieus genomen. ”Maar je bent nog zo’n mooie jonge dame.” hoor ik weer voorbij komen. Ik ben er nou wel een beetje klaar mee. Zoveel vrouwen hebben te maken met (chronisch) onzichtbare ziektes, maar wij zullen bij de Women’s March niet in het straatbeeld zichtbaar zijn. En nee, we zijn niet hysterisch, mijn lichaam kan het echt niet. We are fucking serious. #powerpussy

Fuck the patriarchy

Sinds ik een chronische auto-immuunziekte kreeg, ben ik er nog meer dan ooit van overtuigd dat het patriarchaat omvergeworpen moet worden. Ik heb soms niet de juiste zorg gekregen omdat ik een vrouw ben (hysterisch; aansteller; vast gewoon overspannen), er is me zorg ontzegd omdat ik dik ben (kom maar terug voor de juiste medicijnen als je bent afgevallen; heb je al aan een maagverkleining gedacht?). De medische wereld is ingericht op witte mannen die, op een technisch probleempje na, able-bodied en slank zijn. Net als de rest van de wereld trouwens. En daar protesteer ik tegen. Fuck het patriarchaat. Ik wil gelijke toegang, gelijke rechten en gelijke behandeling. Niets anders is goed genoeg. – Asha

Don’t fail M.E.

Ik kan ben niet lijfelijk aanwezig op de Women’s March omdat ik zo goed als huis gebonden ben. Tijdens mijn afstuderen aan de kunstacademie (waar ik bezig was met een project over de representatie van en activisme voor womxn binnen de Christelijke wereld) kreeg ik namelijk een flinke relapse van mijn M.E./C.V.S. Ik merkte dat ik er naar mijn buitenwereld nauwelijks over durfde te praten omdat ik voelde als een failure. Ik faalde als student, creative, activist, vrouw en als to-be entrepreneur. Omdat mijn lichaam anders is dan de norm. Maar dat zou geen verschil moeten maken en daarom loop ik (online) mee. Ik ben niet meer of minder en heb niet minder recht serieus genomen te worden vanwege mijn lichaam, mijn voorkeuren, mijn maat, mijn mogelijkheden, mijn succes of mijn geslacht. En jij ook niet. Behandel ons dan ook zo. – Maartje

Zijn wij ook niet mensen met mensenrechten?

In de gevechten voor mensenrechten wordt uitgegaan van een gezond lichaam. Dat ben ik niet. Validisme wordt geaccepteerd in deze maatschappij omdat de aandoeningen die wij hebben worden gezien als een persoonlijkheidsprobleem ipv iets wat ons overkwam en dat de wereld een persoonlijkheidsprobleem heeft omdat toegankelijkheid niet belangrijk voor ons zou zijn. Ik ben Jacqueline en ik heb vele aandoeningen waardoor ik niet op de march kan zijn. Naast dat ik over het algemeen vooral huis- en bedgebonden ben, is de wereld ontoegankelijk voor mij. Daarom wil ik de marcheerders vragen om te kijken door onze ogen en te vechten voor onze rechten waar wij zelf niet kunnen zijn. Een toegankelijke wereld is goed voor iedereen. – Jacqueline Davis

Niemand krijgt mij er onder!

Ik ben vanaf mijn geboorte lichamelijk gehandicapt, open rug. Met diverse consequenties. En vanaf mijn vierde ben ik chronisch ziek, astma. En vanaf mijn 12e ben ik psychiatrisch patiënt, zware depressies en angststoornissen. En daarnaast ben ik een lesbische transvrouw met intersekse trekjes. Dus het lijkt erop dat ik voor intersectioneel feminisme geboren ben. Ik laat me echter niet onderdrukken en ik zet me mijn hele leven al in tegen diverse vormen van discriminatie en uitsluiting. Ondanks mijn slechte gezondheid. Ik laat me er niet onder krijgen! – Petra Ybeles Smit