End the cycle of Abuse!

Break the silence! Stop victim blaming! Stop the dehumanization of survivors of child sexual abuse and sexual assault! Learn to support us in distress and center our needs. Not suppress us and the reality of the impact to make your life, or abusers lives, more comfortable. It s time survivors stropped having to bear all the consequences, responsibility and blame for the damage caused by this violence and social backlash. I say this a as a feminist but I speak on behalf of all genders.

Ziek zijn is geen keuze.

Sommige ziekten zijn net als gedachten: onzichtbaar, tot jij of een ander er over begint. Praat erover en wees niet bang! Maar vooral: Jij kent je lichaam (en dus jezelf) het beste. En dat is helemaal niets om je voor te schamen! ❤️ – Paula

No feminism without anti-ableism

TW SA Here’s a less palatable message, but progress doesn’t happen without speaking uncomfortable truths. Uncomfortable truth: disabled women only have a 17% chance of NOT being sexually assaulted and/or raped in their lifetimes.* This is not because they are all “defenseless or silent”, as a popular abled feminist explained away the statistic, but because they are oppressed and silenced under ableism. Dear abled feminists, I wish I had a happier message, but it’s time to pass the mic. It’s time to listen. It’s time to join the fight against ableism. #4OutOf5 *Unfortunately, the experiences of non-binary disabled people seem to have been excluded from the research so far. – Anna

Zijn wij ook niet mensen met mensenrechten?

In de gevechten voor mensenrechten wordt uitgegaan van een gezond lichaam. Dat ben ik niet. Validisme wordt geaccepteerd in deze maatschappij omdat de aandoeningen die wij hebben worden gezien als een persoonlijkheidsprobleem ipv iets wat ons overkwam en dat de wereld een persoonlijkheidsprobleem heeft omdat toegankelijkheid niet belangrijk voor ons zou zijn. Ik ben Jacqueline en ik heb vele aandoeningen waardoor ik niet op de march kan zijn. Naast dat ik over het algemeen vooral huis- en bedgebonden ben, is de wereld ontoegankelijk voor mij. Daarom wil ik de marcheerders vragen om te kijken door onze ogen en te vechten voor onze rechten waar wij zelf niet kunnen zijn. Een toegankelijke wereld is goed voor iedereen. – Jacqueline Davis

Not Present But Not Invisible

Ik kan niet vaak meer naar buiten maar ik ben niet onzichtbaar. F*ck Ableism. If your feminism isn’t intersectional, it’s not my feminism. – Janneke

Different not less

Ik kan er helaas niet in persoon bij zijn. Door mijn agorafobie (pleinvrees) en deels door mijn ASS. Maar ik kan mij wel digitaal laten zien 😉 Dit is belangrijk omdat mensen je al gauw minder vinden, niet serieis nemen! Maar dat moet dus wel! Different not less!! – Zoraya ter Beek

We will not. Disappear

We Will not disappear Zelfs al kan ik niet meedemonstreren, omdat dit voor mij veel te veel is. Ik sta voor 100% achter deze boodschap. Gelijkwaardigheid. Voor iedereen! I Will not be silenced by ableism! – Nick Ryan

No woman should ever feel invisible

While depression and anxiety aren’t racist, sexist or excluding in any way, the social system is. As a woman recovering from a severe depression I am often labeled as hysterical, too emotional and too sensitive. But while I, as a white woman, have almost endlessly access to high-quality mental health care I know the limitation of mental health care ascribed to women because of skin color, social class, sexual orientation, disability or any other characteristic is immense and have a huge impact on their well-being. Today I won’t be able to attend the women’s march, but I will be there in my mind and I will share my story and raise my voice. Because no woman should ever feel invisible and every woman should be free. Let our feminism be intersectional feminism and let’s smash the ableist-cisgender-straight-white patriarchy!

Voor een [trauma] gevoelige wereld!

Ik ben er ook niet bij. Ik lig vanwege chronische vermoeidheid veelal in bed. Daarbuiten zijn activisten activiteiten en kringen vanwege mijn [C]PTSS vaak te intimiderend en onveilig. Ik schaam me niet dat ik niet ‘sterk’ genoeg ben of ‘overgevoelig’. Ik wil ruimtes waar mensen met verschillende trauma-achtergronden wel kunnen meedoen zonder dat het een gevaar is voor hun gezondheid & herstel. Ik streef naar een [trauma] gevoelige wereld. En eentje waar mensen zich niet vanwege stress chronische ziektes in jagen. Dus vanuit me bed een strijdkreet voor Disability Justice & Collective Liberation! [Insta = @myfragileself] – Ernestine Cath

Ik strijd tegen Validisme en Racisme

Ik had er graag bij willen zijn maar heb ook andere afspraken waar ik niet onderuit kom. Plus heb ik al de organisatie van mijn eigen achterban voor op 23 maart tegen racisme. Is allemaal wel een beetje te druk en teveel voor een chronisch ziek en gehandicapte lichaam. Veel succes!