Vlak ons niet uit!

Vrouwen en kinderen met een beperking zijn wereldwijd het meest mishandeld en onderdrukt. We worden seksueel misbruikt, het recht op een goed leven wordt ons afgenomen. We worden naar speciaal onderwijs gestuurd, waar we vaak beneden ons niveau les krijgen. We krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt, zijn arm en afhankelijk van een uitkering. We worden betutteld, gekleineerd en we worden geacht geen seksualiteit te genieten. Maar wij zijn hier en we zijn oneindig krachtig! In een inclusieve samenleving hebben wij meer kansen. Maak het leven toegankelijk voor ons en vlak ons niet uit! – Xandra Koster

Ziek zijn is geen keuze.

Sommige ziekten zijn net als gedachten: onzichtbaar, tot jij of een ander er over begint. Praat erover en wees niet bang! Maar vooral: Jij kent je lichaam (en dus jezelf) het beste. En dat is helemaal niets om je voor te schamen! ❤️ – Paula

Vrouw, maar geen watje!

Toen ik voor nekklachten en uitvalsverschijnselen bij de neuroloog kwam, stond ik binnen vijf minuten weer buiten. Geen onderzoeken, geen foto’s, amper gehoord worden. Vrouwen hebben gewoon een lage pijngrens, zei hij, en het leek hem het beste dat ik maar gewoon lopend naar huis ging in plaats van in mijn rolstoel: hij had heus wel door dat ik me alleen maar aanstelde. Nu, vijf jaar later, lig ik 20 uur per dag op bed door CCI (een instabiliteit van de bovenste wervelkolom), en daarbij horende neurologische schade die voorkomen had kunnen worden als hij tijdig had ingegrepen. Artsen, verpleegkundigen, therapeuten: LUISTER! Onbevooroordeeld, onafhankelijk van sekse, nationaliteit, leeftijd of huidskleur. LUISTER, en laat je subjectiviteit los. Pas dan zul je echt de hulpverlener kunnen zijn die al je patiënten nodig hebben. Bedankt. – Jantine

Vrouwenlichaam

Vrouwenlichamen zijn naast wonderschoon, ook gewoon hartstikke essentieel! Neem fysieke klachten dus serieus, en zie een vrouwenlijf voor wat het is: een vrouwenlichaam. Historisch gezien gaat het vaak over symptomen bij mannen, maar wie zegt dat die hetzelfde zijn, als de binnenkant van de vrouw er anders uitziet? Voel je vrouw! Voel je lichaam. En laat van je horen als er iets mis is! – Eline

Voor een [trauma] gevoelige wereld!

Ik ben er ook niet bij. Ik lig vanwege chronische vermoeidheid veelal in bed. Daarbuiten zijn activisten activiteiten en kringen vanwege mijn [C]PTSS vaak te intimiderend en onveilig. Ik schaam me niet dat ik niet ‘sterk’ genoeg ben of ‘overgevoelig’. Ik wil ruimtes waar mensen met verschillende trauma-achtergronden wel kunnen meedoen zonder dat het een gevaar is voor hun gezondheid & herstel. Ik streef naar een [trauma] gevoelige wereld. En eentje waar mensen zich niet vanwege stress chronische ziektes in jagen. Dus vanuit me bed een strijdkreet voor Disability Justice & Collective Liberation! [Insta = @myfragileself] – Ernestine Cath

No woman should ever feel invisible

While depression and anxiety aren’t racist, sexist or excluding in any way, the social system is. As a woman recovering from a severe depression I am often labeled as hysterical, too emotional and too sensitive. But while I, as a white woman, have almost endlessly access to high-quality mental health care I know the limitation of mental health care ascribed to women because of skin color, social class, sexual orientation, disability or any other characteristic is immense and have a huge impact on their well-being. Today I won’t be able to attend the women’s march, but I will be there in my mind and I will share my story and raise my voice. Because no woman should ever feel invisible and every woman should be free. Let our feminism be intersectional feminism and let’s smash the ableist-cisgender-straight-white patriarchy!

I may be one of the #MillionsMissing but I’m still here!!

Vrouwen moeten geloofd worden. Al helemaal in de medische wereld. Luister naar ons, en geloof ons. – Arlette

Voorwaardelijk volwaardig = onvolwaardig

Door diverse aandoeningen ben ik regelmatig kortdurend ziek en blijf ik nooit lang aan het werk. Werkgevers en instanties vinden je dan een lastpost, en ik ben vaak weggemoffeld in bakjes ‘laat maar met rust’. Soms was dat nodig – maar waarom eigenlijk? Waarom is het kennelijk alleen mogelijk om te werken als je altijd 100% inzetbaar bent? De overheid heeft de mond vol van ‘iedereen inzetbaar’, maar zolang dat volkomen voorwaardelijk is, worden mensen met ‘een vlekje’ niet als volwaardig gezien. Terwijl we dat wél zijn. – Hippo

Vrouwen verdienen betere medische zorg.

Mijn auto-immuunziekte wordt behandeld maar de symptomen verdwijnen niet, waardoor ik voornamelijk aan huis gebonden ben en niet kan werken. Ik krijg geen medische hulp bij de bestrijding van symptomen. Mijn restklachten vallen nu onder een diagnose genaamd ‘SOLK’: lichamelijk gezien onverklaarbare klachten. De overgrote meerderheid van auto-immuunpatiënten is vrouw; in de V.S. heeft bijvoorbeeld 5% tot 8% van de bevolking een auto-immuunziekte, 78% is vrouw. De meeste SOLK-patiënten zijn ook vrouwen. Het is al rot genoeg dat wij meer kans hebben op ziekten die je mogelijkheden in het leven sterk negatief beïnvloeden. Daarom verdienen wij toereikende medische behandeling voor deze ziekten zodat wij niet met levensbepalende restklachten blijven zitten die vervolgens als psychisch worden bestempeld. Ik hoop dat er meer aandacht zal toegaan naar vrouwenlichamen binnen de geneeskunde. Vrouwen verdienen betere medische zorg. (Bonusopmerkingen van artsen: ‘Misschien gaat het over als je zwanger wordt’ en ‘Er zijn wel meer meisjes van jouw leeftijd met vermoeidheidsklachten. Je bent vast heel perfectionistisch.’)

Don’t fail M.E.

Ik kan ben niet lijfelijk aanwezig op de Women’s March omdat ik zo goed als huis gebonden ben. Tijdens mijn afstuderen aan de kunstacademie (waar ik bezig was met een project over de representatie van en activisme voor womxn binnen de Christelijke wereld) kreeg ik namelijk een flinke relapse van mijn M.E./C.V.S. Ik merkte dat ik er naar mijn buitenwereld nauwelijks over durfde te praten omdat ik voelde als een failure. Ik faalde als student, creative, activist, vrouw en als to-be entrepreneur. Omdat mijn lichaam anders is dan de norm. Maar dat zou geen verschil moeten maken en daarom loop ik (online) mee. Ik ben niet meer of minder en heb niet minder recht serieus genomen te worden vanwege mijn lichaam, mijn voorkeuren, mijn maat, mijn mogelijkheden, mijn succes of mijn geslacht. En jij ook niet. Behandel ons dan ook zo. – Maartje